Ne zaman “Senin de çocuklarını severiz inşallah” muhabbetine giren bir teyze/amcayla karşılaşıp “Ben çocukları pek sevmiyorum, yapmayı düşünmüyorum” desem, aldığım cevap “Aaa öyle deme, kendi çocuğunu seversin” oluyor.
Hayatında bir defa dahi olsa bu cümleyi kurmuş insanlar, size sesleniyorum: Bu nasıl bir mantık güzel kardeşim? 26 sene boyunca hiçbir zaman çocukları sevmemiş bir insan çocuk yapacak ve bir anda süper anne olacak, öyle mi? Haydi diyelim hormon-mormon, bir şekilde oldu, kendi çocuğundan başka çocuk sevmeyen birinin yetiştireceği insan ne derece sağlıklı olabilir? Kötüyü düşünelim, doğurunca severim diye düşündük ve sevmedik. Ne yapacağız? İadesi mi var çocuğun? Böyle risk alınır mı yahu, manyak mısınız siz?
Son olarak dünya nüfusunun 7 milyar olduğunu, insan türünün tükenme tehdidi altında olmadığını, dolayısıyla düşündüğünüzün aksine herkesin üremek zorunda olmadığını belirtir, uzaktan öperim.
-
studioplastico liked this
-
thelipstickonyourglass liked this
-
feyyaz liked this
-
ekseriyetle reblogged this from nonvideo
-
nonvideo posted this